عصرترکیه – در شهر زونگولداغ، حکمت آیتاش ۷۸ ساله، حرفه ساعتسازی را که ۶۰ سال پیش همراه با برادرانش آغاز کرده بود، امروز بهتنهایی در مغازهای ۵ مترمربعی ادامه میدهد. او میگوید نزدیک به ۴۰ سال است در همان پاساژ کار میکند و ۲۵ سال اخیر را نیز در همین مغازه کوچک گذرانده و هزینه …
عصرترکیه – در شهر زونگولداغ، حکمت آیتاش ۷۸ ساله، حرفه ساعتسازی را که ۶۰ سال پیش همراه با برادرانش آغاز کرده بود، امروز بهتنهایی در مغازهای ۵ مترمربعی ادامه میدهد. او میگوید نزدیک به ۴۰ سال است در همان پاساژ کار میکند و ۲۵ سال اخیر را نیز در همین مغازه کوچک گذرانده و هزینه تحصیل دانشگاهی سه فرزندش را از همین راه تأمین کرده است.
به گزارش ، حکمت آیتاش ۶۰ سال پیش بههمراه برادرانش وارد حرفه ساعتسازی شد و در گذر زمان دایی و برادرزادههایش نیز به این کار روی آوردند. با این حال، برادران، دایی و برادرزادههای او در سالهای گذشته جان خود را از دست دادهاند و آیتاش اکنون تنها فرد خانواده است که این حرفه را ادامه میدهد. او از معدود تعمیرکاران ساعت باقیمانده در زونگولداغ به شمار میرود و ۲۵ سال است در همان مغازه ۵ مترمربعی به تعمیر ساعت مشغول است.

آیتاش با وجود سن بالا، هر روز به مغازه میآید و پشت میز کارش مینشیند. او توضیح میدهد که در ۱۷ یا ۱۸ سالگی این کار را در کنار برادرانش آموخته و اکنون ۶۰ سال از آن روزها گذشته است. به گفته او، ساعتسازی پس از یادگیری کاری لذتبخش اما پرتنش است و تعمیر یک ساعت خراب را به زنده کردن چیزی مرده تشبیه میکند. او میگوید مراجعهکننده کم نیست و تا حد امکان کار مردم را راه میاندازد.
این ساعتساز باسابقه تأکید میکند اگر به اهل فن بها داده نشود، حرفهها بهتدریج از بین میروند، اما همه چیز به عرضه و تقاضا بستگی دارد و در نهایت افرادی پیدا میشوند که این کار را یاد بگیرند، چراکه بدون تعمیرکار، مردم نمیتوانند ساعتهایشان را کنار بگذارند. او میافزاید داشتن یک میز کار برایش کافی است و تا جایی که توان دارد، به کار ادامه خواهد داد.

حکمت آیتاش همچنین میگوید با همین حرفه، خانوادهاش را اداره کرده، فرزندانش را بزرگ کرده و آنها را به دانشگاه فرستاده و اکنون هر سه در موقعیتهای خوبی قرار دارند. به گفته او، بسیاری از مشتریان برایش دعا میکنند و این را نشانه رضایت آنها میداند، زیرا تعمیرکار ماهر کم شده و مردم برای تعمیر ساعتهایشان جایی برای مراجعه ندارند.
او در پایان به جوانان توصیه میکند حتماً یک حرفه یاد بگیرند؛ چه ساعتسازی باشد، چه مکانیکی خودرو یا آرایشگری. به باور او، یادگیری یک مهارت هم نیاز جامعه را برطرف میکند و هم بازده و درآمد مناسبی دارد، هرچند امروز بسیاری ساعت را صرفاً بهعنوان وسیلهای تزئینی استفاده میکنند.
لینک کپی شد
منبع: عصر ترکیه
